Familie Kroezen

29 oktober 2018, Een vrolijk weerzien!

Wat valt er te zien vandaag?

Je had het in de vorige update natuurlijk al gelezen, dus het is geen verrassing meer dat we (weer eens...) op vakantie zijn geweest. Deze keer was het onze jaarlijkse superlange trip naar Nederland met een tussenstop in Bendigo in Australie.
Wat een heerlijke tijd hebben we gehad! Ik ga je er in deze update alles over vertellen en er zijn meer dan 100 foto's te bekijken (via het menu: de nieuwe foto's staan tegenwoordig altijd rechtstreeks in het eerste menu, want dan hoef je nooit te zoeken).

En na de vakantieverhalen zal ik je ook weer helemaal bijpraten over onze plannen voor de aankomende tijd, dan weet je tenminste vast wat je ongeveer te wachten staat voor de volgende keer. Meer dan genoeg te lezen en bekijken vandaag dus, ik hoop dat jullie er van genieten.

Met mijn nieuwe teller kon ik zien dat ik na de vorige update echt wel een flink aantal bezoekers had gehad. Daar doe ik het voor, dus daar word ik blij van. Deel deze pagina gerust met eenieder waarvan je denkt dat die het ook leuk vindt om te lezen!

Bendigo

Sommigen van jullie kunnen zich vast nog herinneren dat ik een paar jaar geleden zes weken in Australie ben geweest voor mijn werk. In Bendigo was dat, om precies te zijn. Ik logeerde toen in een groot huis dat bezit is van onze site in Bendigo. Precies in dat huis zijn wij nu ook vijf dagen geweest!
Voor mij was het een feest der herkenning om daar weer te zijn, ik vond het superleuk om Roy en de kinderen eindelijk te kunnen laten zien waar ik mijn tijd toen door heb gebracht. Ook hebben we tijd doorgebracht met de mensen die ik daar heb leren kennen.

Het was een heel avontuur en we hebben te gekke dingen gedaan, de foto's (klik hier) spreken boekdelen! We zijn naar de Melville Caves geweest met mijn collega Jo en zijn gezin. Daar hebben we een echte Australische outdoor bbq gehad! En we zijn naar de goudmijn geweest voor een avontuur onder de grond. Dat was best wel spannend en we hebben we ook nog veel geleerd. Helaas niet met een gouden schat thuis gekomen...
De mooiste dag was waarschijnlijk onze roadtrip naar de Great Ocean Road. Het was wel 700 kilometer in totaal, maar we hebben die dag zo veel gezien! De prachtige rotsformaties bij de Twelve Apostles, een koala bij de vuurtoren en een echidna bij onze eerste stop. Deze was grappig, want hij trok zich helemaal niks aan van de zwerm toeristen om hem heen, die allemaal een mooi kiekje probeerde te maken (ja, ik dus ook). Hij was zelfs zo onverstoorbaar dat hij over de voeten van Roy heen liep toen deze in de weg stond. Je kunt je waarschijnlijk wel voorstellen hoeveel plezier wij daarover hebben gehad.

Voor mijzelf was het bezoek aan de Hanging Rock ook heel bijzonder. Ik was er alleen maar geweest met ontzettend veel mist en nu kon ik eindelijk het uitzicht zien! Wauw, wat is het daar mooi. En eindelijk konden we kangaroes zien die niet uit elkaar gescheurd, in zes stukken langs de weg dood lagen te wezen, maar die met elkaar springlevend aan het rondhopsen waren. Oef, ze bestaan dus toch. En de voorste had ook een kleine Joey in haar buidel!
Op de laatste dag hebben we de Melbourne Zoo bezocht. Dat was onze enige kans om een echte platypus (vogelbekdier) te zien. Rare beesten zijn dat, maar ze houden van donker, dus geen foto.
We hebben ontzettend genoten die dag, maar nu konden we ons klaar gaan maken voor de volgende grote reis: op naar Nederland en de familie en de vrienden!!

Nederland

Het was weer een flinke zit: van Melbourne naar Dubai naar Amsterdam en dan ook nog wachten op de koffers. Dat lijkt altijd wel uren te duren, iedereen krijgt zijn koffer eerder dan wij lijkt wel. Ik heb tot twee keer toe gebprobeerd iemand anders zijn koffer te pakken, maar daar werd steeds een stokje voor gestoken. En dan is het zover, we mogen door de deur naar de ontvangsthal om iedereen die op ons wacht eindelijk die dikke knuffel te gaan geven. Deze keer was het wel extra speciaal, want behalve onze trouwe fans mama, Wallie, Froukje, Hans en Lily stonden ook opa, oma en Silvia ons op te wachten. Wat een fijne verrassing!! Stiekem laten we dan allemaal toch een paar kleine traantjes. De een openlijk, de ander wat heimelijker, maar iedereen is er toch een beetje emotioneel onder. Ik zelf ook hoor.

Het grappige is dat zodra we dan bij mama binnen komen het eigenlijk voelt alsof we nooit weg zijn geweest. Meteen thuis, meteen normaal. Dat is vooral erg fijn natuurlijk. Het jammere daar aan is wel dat ik dan ook meteen een stuk minder foto's ga maken en we dus bijna geen camera foto's hebben van Nederland. Dat ga ik volgend jaar anders doen!
Bijna alle foto's die we wel hebben gemaakt staan al op Facebook, dus die hebben jullie toch al wel gezien. Wellicht nog wat in de volgende update?

Liz en ik hadden geluk, wij waren beide jarig in de vakantie. Nou ja, misschien gaat het wel een beetje ver om dat "geluk" te noemen, want dat hadden we natuurlijk gewoon zo gepland. Haha, maar dat neemt niet weg dat we lekker onze verjaardagen met al onze familie en een groot deel van onze vrienden hebben kunnen vieren. Letterlijk en figuurlijk, wat een feest!
Op de verjaardag van Liz zijn we naar de Efteling geweest. Dat was de enige dag waarop we minder goed weer hadden. Alle andere dagen was het prachtig weer en konden we vaak wel in een korte broek, maar zeker in een t-shirt rondlopen.

De kinderen zijn alle drie weer naar school geweest. Zoe en Liz naar hun vrienden en vriendinnen op 't Mulderke. Spyker mocht een dagje meelopen bij Milan in de brugklas op 't Udens College. Het was hem goed bevallen, dus hij heeft zin om daar naar toe te gaan als we weer terug komen. Komt dat even goed uit.

Eigenlijk hebben we te veel om op te noemen gedaan in Nederland, dus ik ga er niet eens aan beginnen. Het belangrijkste is dat we veel bij hebben kunnen kletsen met iedereen, de kinderen hebben er van genoten om hun neefjes en nichtjes weer te kunnen zien en gewoon hebben genoten van het feit dat we weer even in Nederland waren. En uiteraard willen we mama en Wallie weer heel erg bedanken voor het delen van hun huis met ons! Dat valt niet mee, ineens vijf van die gasten die alles overhoop gooien...

Maar ja, aan alles komt een einde. Dus ook aan dit bezoek. Spyker en ik waren de eerste die terug moesten gaan deze keer. Dat was best even lastig voor Spyker, want hij had graag nog een weekje gebleven, bij Roy en de meiden. Maar ja, hij ging op schoolkamp! En dat was gelukkig ook heel erg gaaf geweest, dus uiteindelijk was hij toch wel blij dat we eerder terug gegaan zijn.
Roy en de meiden hebben er nog een hele leuke week van gemaakt, wederom bomvol activiteiten! En ik was in de tussentijd helemaal alleen thuis. Ook wel eens lekker.

Nu ben ik blij dat we allemaal weer veilig bij elkaar zijn. En Nieuw Zeeland voelt stiekem toch ook wel als thuiskomen!

Het gewone leven

De laatste schoolterm is begonnen, dus we zijn naar de zomervakantie aan het toewerken. Dan komen mama en Wallie weer deze kant op voor twee weken. We hebben voor de kerstdagen een huisje gehuurd in Awakino en op Tweede Kerstdag gaan we naar de Waitomo Glowworm caves toe. We zijn al aan het aftellen! Het wordt voor ons allemaal de eerste keer dat we Kerst in de zomer vieren. Ik denk dat dat niet heel Kerstig gaat voelen, dus ik ben benieuwd.
Ook zijn we aan het plannen voor een reis over het Zuidereiland. Eind januari willen we dat doen, vlak voor het nieuwe schooljaar weer begint. We hebben al wel een route in gedachten, maar nog niks geboekt.

En uiteraard hebben we ook ons gewone leven nog, het is niet altijd alleen maar vakantie jammergenoeg. Afgelopen week is atletiek weer begonnen. Dit jaar doet Spyker ook mee, dus alle drie mogen ze elke woensdagavond bij ons achter in het park gaan verspringen, hoogspringen, kogelstoten, discuswerpen en sprinten. Ze hebben er veel plezier in. Dit jaar willen we gaan proberen of we ook eens aan wat wedstrijden mee kunnen doen!
En volgend weekend ga ik met Liz een weekendje naar Kapiti Island toe. Daar gaan we een overnight kiwi spotting tour doen! Hopelijk zien we dus echte, wilde kiwi's, want dat is ons doel.
Vanaf volgende week dinsdag mag ik zes weken op elke dinsdag naar Wellington voor de fotocursus die ik heb gekregen voor mijn verjaardag. Daar heb ik super veel zin in. Kan ik jullie eindelijk mooie foto's laten zien tenminste.... :-)

Ik heb het gevoel dat ik jullie nog veel meer moet vertellen, maar ik denk dat jullie mij nu wel weer zat zijn. Ik zal mijn schrijfwaffel dus gaan houden, zodat je de foto's kunt gaan bekijken! Weet je wat, ik zal wel een keer een boek schrijven! In elk geval bedankt voor het lezen!!

Tot de volgende keer weer!!

Groetjes van Brechje

Contact, stuur ons een mailtje!

Nieuw ZeelandNederlandUpper HuttUden
Aantal
inwoners
4.438.39316.947.90438.40041.302
Oppervlakte (km^2)275.04241.54354068
VlagNieuw ZeelandNederlandUpper HuttUden

© Brechje Kroezen