Familie Kroezen

11 februari 2017, Rollercoaster...

We zijn er!

Op het moment dat ik dit aan het typen ben zit ik in ons eigen huis in Nieuw-Zeeland! Het heeft even geduurd voor het zover was, er zijn maanden aan voorbereiding aan voordaf gegaan en nu is het moment dan echt hier. We wonen in Nieuw Zeeland, voor de echt.
Het is best een beetje vreemd om dat mee te maken. Het begint met een vraag, gesteld in juni. En nu, krap een half jaar later, is het gerealiseerd. Hoe het met ons gaat ga ik je uitgebreid vertellen in de hoofdstukjes hieronder.

In het foto-menu kan je zien dat ik lekker veel foto's toe heb gevoegd. Neem gerust even de tijd om ze allemaal even te bekijken, want het is leuk om te zien hoe wij hier terecht gekomen zijn en vooral, waar we nu terecht gekomen zijn. Het is namelijk wel waar wat ze over Nieuw-Zeeland zeggen, het is een ongelooflijk prachtig land! En ik hoop dat we dat in de aankomende jaren echt uitgebreid kunnen gaan onderzoeken (en hier vertonen).
Ook heb ik een extra knop aangemaakt waarmee je ons makkelijk kunt bereiken per mail. Zo kunnen we nog een beetje makkelijker contact houden met jullie.

Inpakken en wegwezen..

In de eerste week na de kerstvakantie was de eerste echte mijlpaal voor het verhuizen daar. Onze spullen werden allemaal ingepakt.
Dat was best een beetje raar, er kwamen meer en meer dozen. Wanneer zullen we het allemaal weer terug zien? Alles wat we nu nog over hebben zijn 8 koffers en onze handbagage. Daar moeten we het tot 7 februari mee doen.
Die week mochten we in het huis van mama wonen. Dat was erg fijn, lekker dicht bij ons eigen huis en nog even in een vertrouwde omgeving.
We hebben de sleutel overgedragen op de dag van vertrek. Ik hoop dat ze het fijn gaan hebben in ons huisje!

Tot ziens.

Op 15 januari was dan toch het moment daar dat we afscheid moesten nemen van onze familie en vrienden. Het was heel erg fijn dat zo goed als iedereen die we uitgenodigd hadden ook konden komen. Het was best druk, daardoor was het soms lastig om iedereen te spreken, maar wij vonden het echt heel erg fijn om iedereen nog even te zien en te spreken.
Ook de kinderen hebben hun afscheid die dag gevierd. Dat was een drukke bende met ongeveer 30 kinderen. Ze zijn overladen met snoepjes, cadeautjes, kaarten en foto's! Wij allemaal trouwens, allemaal fijne spulletjes waardoor we in Nieuw-Zeeland aan jullie kunnen denken.
De foto die van iedereen gemaakt is bij binnenkomst draait nu bij ons op het digitale fotolijstje. Zo kunnen we elke dag even naar iedereen kijken. Dat doen we dan ook echt!

Op het eind van het feestje werd het even moeilijk. Afscheid nemen is echt niet makkelijk en er zijn flink tranen gevloeid. Het hoort er bij...maar het liefste namen we jullie allemaal met ons mee!

Heijderbos

Om nog even te kunnen bijkomen van de emotionele laatste dagen hadden we nog een paar dagen in Heijderbos geboekt. Nog een paar dagen met Nova doorbrengen!
We hebben veel gezwommen en genoten van de echte winter!
En hier stond ook het volgende afscheid alweer op ons te wachten. Nova mag pas in maart naar Nieuw-Zeeland toe komen, in verband met de rabies prik die een half jaar oud moet zijn. Dat betekent dat ze tot die tijd bij Pim mag logeren. Het is heel fijn te weten dat ze een plekje heeft waar ze goed verzorgd wordt, maar het is ook wel raar om ons voor te stellen dat we twee maanden zonder haar moeten zijn.
De laatste avond in Heijderbos hebben we met de opa's en de oma's gegeten, in een restaurantje in Duitsland. Nog even bij elkaar zijn! We hebben lekker gegeten en er een gezellige avond van gemaakt.

De vlucht

20 januari 2017 om tien uur in de avond vertrok onze vlucht. Van Amsterdam naar Dubai, van Dubai naar Sydney en van Sydney naar Wellington. Het is echt wel een flinke reis!
Vanaf het huis van mama reden we naar Schiphol toe. Bij mama's huis namen we al afscheid van Froukje & Patrick en Bart & Serena (en natuurlijk alle bijbehorende kinderen). Met een brok in onze keel en tranen in onze ogen was het moment dan daar... We gaan.
Op Schiphol waren mama & Wallie, Hans & Lily, Femke & Kasper en Helen & Neil (inclusief kids) om ons uit te zwaaien. Wederom werd het een tranendal. Waar gaan we toch aan beginnen? Ook de kinderen hadden het zwaar. Iedereen voelde zich ontzettend verdrietig... Waarom wilden we dit ook alweer?
Tijdens het vliegen was iedereen bedrukt. Natuurlijk was het tegelijkertijd ook heel spannend en interessant, business class vliegen is best een avontuur! Helaas werden de kinderen behoorlijk luchtziek. Vooral Liz heeft het tijdens de vlucht van Dubai naar Sydney echt niet makkelijk gehad. En ik liep maar op en neer met kotszakjes!
Voordeel daarvan is dat je wel weer iets om handen hebt en de aandacht van het afscheid afgeleid wordt. We waren ontzettend blij toen we uiteindelijk op 22 januari in Wellington landden. Al was het niet bepaald een zachte landing! Wellington wordt ook wel de "Windy City" genoemd en wij weten nu precies waarom...

Een taxiritje verder kwamen we in ons hotel/appartementje aan, Totara Lodge. De aankomende twee weken is dit ons onderkomen.

Klein (maar fijn?)

De eerste dag zijn we natuurlijk meteen eventjes naar ons nieuwe huis gewandeld. En naar het park er achter. Wat een ruimte! De kinderen waren razend enthousiast en het droevige gevoel verliet ons gelukkig weer even. Hier moeten we de aankomende tijd wonen en leven, daar gaan we echt wel het beste van maken!
We zijn naar Porirua geweest. Een plaatsje aan de westkust (ongeveer een half uur rijden vanaf Upper Hutt). Prachtige wilde zee hebben we daar gezien!

En we zijn naar de Wellington Zoo geweest. Daar hebben we ons een uur vergaapt aan de kiwi's! Die zijn heel anders dan ik dacht. Ik leefde in de heilige veronderstelling dat een kiwi ook een kiwi-formaat zou hebben, als in fruit. Maar dat is helemaal niet zo! Ze zijn hartstikke groot, wel zo groot als een kip ofzo. En rete-dom. Ze wandelen een beetje rond terwijl ze met hun spitse snavel in de aarde pikken om zo veel mogelijk beestjes te kunnen opeten. Daar maken ze hartstikke veel lawaai bij, dus echt moeilijk te vinden zijn ze niet. Ik hoop dat we ook nog eens de kans krijgen om ze in het wild te zien!

Ook begon het gewone leven alweer een beetje. Op 31 januari had ik mijn eerste werkdag. Het was goed gegaan. En een dag later begon de school voor de kinderen. Ook dat was natuurlijk hartstikke spannend. Sowieso al dat ze een uniform aan moeten. Dat is helemaal nieuw, maar gelukkig vinden ze dat niet erg. Het staat ze ook goed en door het uniform horen ze er ook meteen een beetje bij. Natuurlijk is het Engels nog wel even lastig voor ze. Ze moeten zich de hele dag behoorlijk concentreren om iets te kunnen verstaan. En zelf praten is natuurlijk nog een stapje verder. Op school hebben ze een speciale juf die met de kinderen die niet-Engelstalig zijn werkt. Zo leren ze er elke dag nieuwe woorden bij. En binnenkort starten we ook weer met de Engelse lessen vanuit mijn werk. Hopelijk zijn ze dan snel up to date en kunnen ze lekker kletsen met hun vriendjes en vriendinnetjes. En afspreken.

Onze eerste Nieuw-Zeelandse bbq hebben we ook al gehad. Mijn collega had die speciaal voor ons georganiseerd zodat we contact konden maken met zijn Nederlandse vrienden. Het was erg leuk, bbq-en hier is echt iets voor Roy! Al het vlees wordt er in 1 keer opgegooid, de gastheer staat dan bij de bbq met de mannen. Als het vlees dan klaar is gaat het in een schaal op tafel en eten we dat met zijn allen snel op. En hoopa, dat was het dan!
Het was wel hartstikke fijn om Nederlandse mensen te leren kennen! Ik hoop dat we daar nog veel plezier mee gaan hebben hier. Het is ook voor de kinderen hartstikke fijn, zo kunnen ze af en toe eventjes pauze houden en gewoon Nederlands kletsen met iemand.

Het huis

Hieronder twee video's van ons huis. De meeste mensen hebben ze waarschijnlijk via Facebook al wel gezien, maar toch! De eerste is van het huis, de tweede is van de tuin.

De luchtvracht is ook gearriveerd, dus we hebben weer onze eigen keukenspulletjes enzo terug. Dat is echt heel erg fijn!
Ik merk wel dat de kinderen, nu er weer rust komt, zich meer gaan realiseren wat we aan het doen zijn. Ze vinden het hier heel leuk, maar ze missen de vrienden en vooral familie ook heel erg. Dat snap ik, ik heb dat ook. Toch denk ik dat we hier een hele fijne tijd gaan hebben, er is nog zoveel te zien, zoveel te ontdekken!
Maar nu moet ik gauw aan de slag, morgen vieren we de verjaardag van ZoŽ. We hebben iedereen uitgenodig die we kennen, zodat we er een mooi feestje van gaan maken. Ineens is het in de zomer, in plaats van in de winter! Dat is toch ook wat!

Leuk dat je het helemaal tot hier volgehouden hebt. Laat gerust een berichtje achter in het gastenboek, op Facebook of met de nieuwe knop!

Groetjes van Brechje

Contact, stuur ons een mailtje!

Nieuw ZeelandNederlandUpper HuttUden
Aantal
inwoners
4.438.39316.947.90438.40041.302
Oppervlakte (km^2)275.04241.54354068
VlagNieuw ZeelandNederlandUpper HuttUden

© Brechje Kroezen