Familie Kroezen

3 maart 2017, Settelen

Het gewone leven

Nu we de grootste rompslomp qua regelwerk achter ons hebben kunnen we langzaamaan gaan wennen aan het "nieuwe normale leven". Pas als je uit je dagelijkse routine wordt gehaald ontdek je wat je als gezin eigenlijk allemaal "gestandaardiseerd" hebt; van hoe je je deken open slaat, tot het moment waarop je je schoenen aan trekt. Al deze dingen zijn we opnieuw aan het uitvinden.
Wat ik in deze update vooral wil vertellen is hoe het met ons is, hoe wij onze nieuwe routine ontwikkelen. En wat we tot nu toe van Nieuw Zeeland vinden.

Uiteraard zijn er ook weer nieuwe foto's te bewonderen. Ik ben bezig geweest om een meer sjieke fotogalerij te bedenken, maar dat laat ik toch achterwege. Ik denk dat de foto's op de manier zoals ik ze nu laat zien prima te bekijken zijn (zo niet, laat even weten) en dan is het zonde van het werk. Ik heb nog wel wat andere ideetjes, maar dat zal deze update nog niet gaan halen. Het lijkt me bijvoorbeeld leuk om een soort interactieve landkaart te maken van Nieuw Zeeland, dat je op een plaats of regio kan klikken en dan meteen naar de bijnehorende foto's en misschien wel wat andere informatie wordt doorgelinkt.En ik wil een mailing list maken, zodat je je kan "abonneren" op de site, dan krijg je een mailtje zodra ik een update heb geplaatst. Ik zie in de statistieken dat de site veelvuldig bezocht wordt en daar ben ik echt super blij mee!

De kinderen

Dat kinderen heel flexibel zijn, dat hebben ze de afgelopen maand echt wel dubbel en dwars bewezen! Ze verdienen echt wel een compliment met hoe ze er mee om gaan dat we nu helemaal aan de andere kant van de wereld wonen.

De kinderen gaan hier van maandag tot vrijdag van 8:50 tot 14:50 naar school. De school waar Spyker, ZoŽ en Liz op zitten heet St. Joseph's school en het is een katholieke school, full primary. Dat is dus de basisschool, die gaat hier van Year 1 tot Year 8 en kinderen beginnen als ze vijf zijn. Jaartje later dus dan in Nederland.
Liz zit in Year 4, ZoŽ in Year 5 en Spyker in Year 7. Year 7 en 8 noemen ze hier intermediate en vaak hebben basisscholen daar een aparte dependance voor. Onze school niet, zij hebben alles op 1 locatie. Dat is eigenlijk een van de redenen waarom we voor deze school hebben gekozen. Dan zitten ze nog even bij elkaar. Spyker zal hier waarschijnlijk 1 jaar college doen.

Om 10 uur hebben ze morning tea, dan gaan ze een half uurtje lekker buiten spelen en eten ze wat. De eerste dag begrepen onze kinderen het nog niet zo goed en ze hadden alle drie tijdens morning tea hun hele broodtrommel al leeg gegeten! :-)
Ook sporten ze elke dag. De kinderen krijgen hier dus genoeg beweging. Ik was in eerste instantie dan ook wel verbaasd om te zien hoeveel kinderen hier eigenlijk iets te stevig zijn. Nu heb ik ontdekt waarom... Kinderen krijgen hier de meest vreemde dingen mee als lunch: pizza, broodje Subway, frietjes, restjes avondeten... Niet echt het "snoep verstandig, eet een appel"-principe!

Na school gaan ze vaak buiten spelen. Meestal in het park achter ons huis. Daar hebben ze al verschillende vriendjes en vriendinnetjes gemaakt. Ook spelen ze veel met de meiden van de buren.

Het Engels van de kinderen gaat hier dagelijks vooruit. Het is echt ongelooflijk om mee te maken hoe snel kinderen dat oppikken. Spyker spreekt met zijn vriendjes alsof hij nooit anders gedaan heeft. Hij heeft al een hele grote woordenschat en zijn zinsbouw wordt ook elke dag beter.
ZoŽ heeft van de week zelfs een presentatie over zichzelf gegeven voor de klas. Helemaal in het Engels! Super, superknap!
Op school krijgen ze ook begeleiding van een ESL (English as a Second Language). Deze leert hen de dagelijkse woordjes en brengt eigenlijk elke dag wat tijd met ze door. Ik merk dat ze er veel van leren. Vanaf volgende week krijgen ze ook thuis weer Engelse lessen. De beste leerschool blijft natuurlijk, oefenen, oefenen, oefenen! En hoewel wij thuis natuurlijk Nederlands met elkaar praten, af en toe oefenen we tijdens het eten ook even wat Engels. En nu, op dit moment, zijn ze een liedje aan het zingen in het Maori!

Wat ook leuk is, is dat de kinderen regelmatig nog wat horen van hun vriendjes en vriendinnetjes uit Nederland. Een kaartje van een vriendinnetje, Skypen met een vriendje of zelfs met de hele klas, Liz heeft een grote enveloppe met post van de hele klas gekregen! Hartstikke tof! De kinderen vinden het echt heel erg fijn om dat te ontvangen en we proberen zoveel mogelijk ook wat terug te sturen natuurlijk. Dank jullie wel!

De volwassenen

Het is natuurlijk niet alleen voor de kinderen wennen. Ook voor ons is het anders dan anders. Roy moet zijn draai nog vinden als huisman. Het is een grote verandering, van fulltime werken naar een huisvader. Hij doet de boodschappen, hij verzorgt het eten en is druk met het huishouden. Tevens is hij onze verkenner.
We weten nog niet precies hoe lang Roy geen werk heeft. Hij is hier en daar al wel een beetje aan het informeren of hij misschien van dienst kan zijn. En als de kinderen dan straks helemaal gewend zijn, dan kan hij ook aan de slag. Ik denk dat hij daar stiekem wel naar uit kijkt.

En ik...ik kan mijn draai al goed vinden eigenlijk. Ik werk natuurlijk in feite nog gewoon bij hetzelfde bedrijf, alleen op een andere locatie en met andere collega's. Het werk begint zich al aardig op te stapelen. Ik heb een paar mooie, uitdagende projecten waarin ik veel kan leren.
Ik heb een fiets geleend van de buren, het is een kleine tien minuutjes fietsen naar het werk. Dat is echt wel heel erg fijn!

En verder

Nog een dikke twee weken en dan kan ons laatste gezindslid eindelijk bij ons komen! Volgende week gaat ze vliegen, van Amsterdam naar Singapore naar Wellington. Dan moet ze nog 10 dagen in quarantaine. En daarna mogen we haar eindelijk hier verwelkomen. Wat zal ze blij zijn als ze ons ziet en als ze ontdekt hoeveel ruimte ze hier gaat hebben! Ze heeft het nu gelukkig nog wel fijn bij Pim. Die regelmatig met haar naar de dierenarts heeft moeten gaan om aan de strenge eisen van Nieuw Zeeland te voldoen. Heel fijn dat dat kan en mag!

En na Nova wachten we eigenlijk nog op nog iets, namelijk onze zeevracht. In april verwachten we die. Op dit moment is die van Maleisie naar Napier aan het varen. Wat zal het lekker zijn als we weer in onze eigen bedden kunnen slapen en al onze eigen spullen weer hier hebben.

Wat we grappig vinden van de Nieuw Zeelanders (of Kiwi's zoals ik ze voortaan ga noemen) is dat ze heel veel op blote voeten lopen. Niet alleen in huis of in de tuin, maar ook gewoon in de supermarkt. Of in een restaurant. Of op school. Eigenlijk overal dus. En sinds kort hebben wij daar aan mee gedaan! Wij zijn op blote voeten op een terrasje wat wezen eten. Niemand die raar naar ons keek. Grappig toch?

Uiteraard proberen we ook zoveel mogelijk te genieten. Tot nu toe hebben we vooral de dingen hier in de buurt bekeken. Deze cirkel gaan we straks langzaam uitbreiden, maar er is nog meer dan genoeg te zien.Vorige week zijn we op zoek geweest naar de zeehonden bij Cape Palliser. Dat was gaaf! Het is iets wat wij in elk geval nog niet vaak mee hadden gemaakt.
Ook het Staglands Wildlife Park was hartstikke mooi om eens te zien. Veel nationaal wild en gevogelte liep daar rond. De foto's van beide belevenissen vind je via het menu hierboven (vanaf je telefoon) of hiernaast (vanaf je grotere beeldscherm). De moeite waard om even te bekijken.

Volgende update wil ik de pagina's over onszelf bijwerken. Graag zou ik van jullie horen wat we over ons zelf kunnen vertellen op deze bladzijden.

Tot de volgende keer weer!

Groetjes van Brechje

Contact, stuur ons een mailtje!

Nieuw ZeelandNederlandUpper HuttUden
Aantal
inwoners
4.438.39316.947.90438.40041.302
Oppervlakte (km^2)275.04241.54354068
VlagNieuw ZeelandNederlandUpper HuttUden

© Brechje Kroezen