Familie Kroezen

19 oktober 2019, Het laatste kwartaal.

One down, four to go...

Wie ons een beetje kent, of volgt op Facebook of andere wijze, weet dit al lang (en ik wist tijdens de vorige update al dat het ging gebeuren, maar ik had nog niks gezegd), maar Roy is al weer terug naar Nederland... Vandaag precies drie weken en twee dagen geleden hebben de kinderen en ik hem uitgezwaaid op het vliegveld.
Hij is sinds 2 oktober weer aan de slag. Het was een beetje een samenloop van omstandigheden die ons deed besluiten dat het beter was voor hem om vast terug te gaan. Ten eerste was ons huis weer leeg vanaf eind september, voor ons is het dus gunstiger om er zelf te wonen. En ten tweede, hij kreeg de kans om mee te gaan doen in een projectteam waar hij supergraag in terecht wilde komen. Weer terug in Utrecht, op zijn oude plekje. Dus zodoende zijn we tot het besluit gekomen dat hij vast terug zou gaan en dat de kinderen en ik hier nog tot december blijven. Wij vliegen terug op 20 december. Dat is nog 61 dagen vanaf nu..
Het is voor ons allemaal wel een beetje gek nu natuurlijk. Roy "woont" nog eventjes in een hotel. Over een paar dagen trekt hij in ons eigen huis in en gaat hij daar al aan de slag. Schilderen, trap doen, misschien nog wat met de tuin. Alles is dan weer lekker fris en schoon als wij er ook bij komen.
Voor ons is het natuurlijk wennen dat Roy er niet is. Ik werk full-time, maar de kinderen zijn er natuurlijk ook nog gewoon. Dat is best even aanpoten, maar we redden ons tot nu toe goed gelukkig. De kinderen helpen hartstikke goed mee. Ze leren al steeds beter koken en ik heb mijn supermarkt-angst overwonnen (allemachtig, wat heb ik een hekel aan boodschappen doen!). En ondertussen missen we elkaar natuurlijk ook. Met Kerstmis zijn we weer met zijn allen bij elkaar!
Ik ben met de kinderen nog een weekendje weg geweest om de verjaardagen van Liz en mijzelf te vieren. Dat was een heel leuk weekend geweest, we hebben gevist! Godzijdank niks gevangen, haha, want wat moet je daar nu toch mee... :-)

Afgelopen week heb ik mijn repatrieringsbrief getekend. Dat betekent dat we nu ook alles in gang kunnen gaan zetten om het verhuizen van de spullen en dergelijke te gaan organiseren. ik kan niet zeggen dat ik daar naar uit kijk, het is een hoop werk, maar het moet allemaal toch gewoon gebeuren. Ik denk dat ik de volgende keer daar weer meer informatie over heb.

Voor de kinderen is nu de vierde term van het schooljaar begonnen. Tevens de laatste term van het schooljaar, maar voor hen ook de laatste term dat ze hier naar school gaan. Een gek idee! En ik denk dat ze er nu langzaam maar zeker toch wel over na beginnen te denken dat het afscheid nemen nadert. Ik moet er nog even over nadenken wat we precies gaan doen zodat ze het hier goed af kunnen sluiten...

Zuidereiland

Het laatste weekend dat Roy hier was hadden we al lang geleden volgeboekt. Hoewel dat op de tijd van boeken natuurlijk toeval was, nu kwam het eigenlijk wel heel erg mooi uit.
Vanaf dag 1 dat we hier waren wilde Roy graag naar Milford Sounds toe en ik wilde graag het hele Zuidereiland zien. Nou, dat hebben we op deze trip mooi kunnen combineren, want we hebben een hele mooie roadtrip gemaakt met zijn tweetjes!
We hadden een campertje gehuurd en daarmee zijn we vijf dagen de hort op geweest. We hadden ontzettend veel geluk, want het was super mooi weer. Ook redelijk warme nachten, wat wel fijn was in ons onverwarmde autootje. Het was fijn om nog eventjes die paar dagen samen door te kunnen brengen, wat extra brandstof om op te teren tijdens de 85 dagen dat we elkaar niet kunnen zien!
Terwijl ik dit typ zit ik me te bedenken wat ik eigenlijk het allermooiste vond van die trip, maar ik kan gewoon niet kiezen.. Misschien was het het uitzicht bij Queenstown, of toch de dolfijnen in de Milford Sound, zelfs de rit naar Milford Sound was prachtig. Of misschien de waterval waar we zo onverwacht naar toe gingen lopen? Het was zeker cool om op het zuidelijkste puntje van Nieuw Zeeland bij Bluff te zijn... En Nugget Point... Ik weet het gewoon niet! Haha, ik weet wel wat het grappigste was... Dat was met stip de Wanaka Tree... Drie jaar lang heb ik me zitten vergapen aan de meest mooie foto's van deze boom die in het water van Lake Wanaka staat. Al drie jaar lang verheug ik me er op om zelf ook zo'n prachtige foto van die boom te gaan maken. De laatste dag van onze trip was het dan eindelijk zo ver! Dit moment heb ik drie jaar lang op gewacht en in mijn hoofd had ik het al helemaal klaar. Hahahaha, wat denk je? Staat het water op dat moment zo laag dat die boom helemaal niet meer in het water staat. Dat heb ik weer! Ik ben nog op drie verschillende momenten terug geweest om te kijken of het wat uitmaakte. Roy werd helemaal gek van mij... Maar nee, ik denk niet dat ik die boom ooit met zijn wortels in het water zie staan. Boehoehoe :-( Toch vind ik de foto's die ik gemaakt heb wel mooi geworden. Nieuwsgierig? Kijk hier naar de foto's.

Voor vandaag hou ik het hier even bij. Het is niet zo'n vreselijk lang verhaal, maar ik denk dat ik de volgende keer weer wat uitgebreider kan vertellen. Dan hebben we wat meer geregeld waarschijnlijk en ik heb nog een paar leuke dingen op het programma staan voor we gaan.

Groetjes van Brechje

Klik hier om ons een mailtje te sturen.

Nieuw ZeelandNederlandUpper HuttUden
Aantal
inwoners
4.692.70017.018.41043.20041.496
Oppervlakte (km^2)275.04241.54354068
VlagNieuw ZeelandNederlandUpper HuttUden

© Brechje Kroezen