Familie Kroezen

24 januari 2021, Een jaar voorbij (gevlogen).

Als alles op zijn kop staat...

De vorige keer dat ik een update plaatste is nu alweer iets meer dan een jaar geleden, een jaar en tien dagen om precies te zijn. Het wordt wel weer eens tijd dus om wat te vertellen...
Dat 2020 een vreemd jaar voor ons zou worden, dat had ik al wel aan zien komen. Net terug zijn van de andere kant van de wereld is nu eenmaal iets wat je niet iedere dag doet (godzijdank). Ik had echter nooit kunnen voorspellen op welke schaal vreemd. Als mensen mij een jaar geleden hadden verteld hoe we nu moeten leven, ik zou ze niet hebben geloofd. Misschien zelfs wel voor gek hebben verklaard. Maar goed, het is wat het is en hoe harder we er over klagen, hoe moeilijker we het onszelf maken. Ik ga hier dus niet klagen. Wat ik wel ga doen is vertellen hoe het is om te proberen terug te settelen in een land terwijl de wereld geteisterd wordt door een pandemie.
Waar zal ik beginnen? Eerst maar eens wat over de kinderen. Zij waren natuurlijk allemaal na de kerstvakantie weer begonnen op school. Spyker in de tweede, Zoe in groep 8 en Liz in groep 7. Alle drie begonnen zij eigenlijk goed hun draai te vinden, nieuwe en hernieuwde vriendschappen werden gevormd. Het sociale leven begon weer op gang te komen. Uitnodigingen voor feestjes en fuiven, afpsreken met een vriendje of een vriendinnetje, orienteren op welke sporten iedereen zou willen doen. Alles wat bij een normaal leven hoort eigenlijk. Voor Zoe was het het laatste jaar op de basisschool, dus zij kon uitkijken naar allerlei leuke dingen. Schoolverlaterskamp, musical, spooktocht, eindfeest! Zoveel zin in! Uiteraard was het niet altijd allemaal alleen maar leuk, want ze moesten er ook erg aan wennen om zonder hun vrienden uit Nieuw Zeeland te zijn. En ook al belden ze vaak wel elke dag met ze, dat is toch anders... Maar de algemene tendens was goed, iedereen was vastberaden er hier weer een succes van te maken.
Ikzelf was natuurlijk net begonnen in Oss aan een nieuw project. Ook ik kampte met dezelfde gevoelens als de kinderen. Van de ene kant is het fantastisch om terug te zijn en weer naar de familie te kunnen wanneer je wil en af te spreken met mensen die je al jaren en jaren kent. En aan de andere kant mis je ook het leven zoals je dat drie jaar geleefd hebt. De bergen om naar te kijken en de rivier om langs te rennen.
Roy was natuurlijk al wat langer terug, maar ook voor hem begon het "echte" terug zijn pas toen wij er ook weer waren. Voor hem was het vooral heel fijn dat hij weer naar het werk kon, want dat had hij gewoon ontzettend gemist. Langzaamaan begon hij daar weer aan te wennen. Ook dat is een hele verandering met grote impact na drie jaar thuis voor de kinderen te zorgen.
Uiteraard maakte het feit dat we een nieuw hondje hadden het leven ook nog weer een stukje leuker! Wij zijn toch een beetje incompleet zonder hond. En Alice past ontzettend goed bij ons!! Vrolijk beestje, nieuwsgierig en een beetje ondeugend ook.
Ondertussen was dat virus dat in China opgedoken was nog een ver-van-onze-bed-show, maar op zekere dag dook daar dan de eerste besmetting op. In Oss om precies te zijn. En zo kwam het dat ik, al iets eerder dan de meeste, thuis moest gaan werken... Wow! Dat was raar... En mijn project kwam ook nog op hold te staan, dus eigenlijk had ik helemaal niks te doen ineens. Wat overkwam ons nu toch?
En toen moest ook Roy vanuit huis gaan werken. En op 16 maart sloten de scholen voor de eerste keer hun deuren. Gekker zou het wel niet worden toch???

Als ik heel eerlijk ben, in eerste instantie was de intelligente lockdown een verademing voor ons. Even een pauze van het ongelooflijk drukke Nederlandse leven. Even geen verplichtingen, geen bezoek, niet op bezoek gaan...even rust... Wij konden echt merken dat de kinderen weer even tot rust konden komen. Roy en ik hebben we achtertuin samen onder handen genomen. Dat was eigenlijk vooral heel leuk!
Ik was ondertussen terug in Boxmeer aan de slag gegaan, ik ging meehelpen bij een project dat bijna klaar was om de tijd te overbruggen. Dit project maakte, na een paar weken, een 180 graden ommezwaai en nu ben ik, samen met heel veel andere mensen uiteraard, heel druk bezig om ook voor MSD een vaccinfabriek neer te zetten. Hopelijk komen ook wij snel op de markt, maar daarvoor kun je het nieuws zelf in de gaten houden. Voor mij betekent het in elk geval dat ik iedere dag "gewoon" naar mijn werk mag en daarmee ben ik, denk ik, een bofkont vergeleken met een heleboel andere Nederlanders.

Het einde van het schooljaar en de zomer

Gelukkig mochten de kinderen voor het einde van het schooljaar toch weer even naar school. Zij het hier en daar een beetje aangepast, het mocht en het kon. De getallen leken eventjes de goede kant op te gaan en daar maakte iedereen gretig gebruik van. Helaas voor Zoe ging het schoolkamp toch niet door, maar ze mochten wel de eindmusical doen en de ouders mochten er zelfs bij zijn! Mooi moment! Ik zal er niet om liegen, ik was zo trots op haar dat ik er een traantje om heb gelaten... Haha, moeders...

Op vakantie naar het buitenland zat er dit jaar niet in. Maar daar lieten wij ons niet door ontmoedigen om toch iets leuks te gaan doen. We hebben tien heerlijke dagen doorgebracht in Valkenburg! Lekker op de camping. Iets was we in Nieuw Zeeland eigenlijk nooit gedaan hebben en wat ik ontzettend had gemist. Heerlijk dus om er toch eventjes tussenuit te zijn. Het leuke van Valkenburg is dat er al een klein beetje heuvels zijn en dat maakt dat het toch al een beetje voelt als het buitenland. Win-win situatie dus eigenlijk!

Wat onze zomer ook bijzonder maakte is dat we iets gedaan hebben wat we eigenlijk niet hadden verwacht zo snel al te doen... We hebben een nieuw huis gekocht! En het is zo nieuw dat het nog niet eens bestaat! Het kwam een beetje onverwacht op ons pad, maar we waren beide enthousiast, dus toch maar gedaan. Ik zou kunnen zeggen "na lang twijfelen", maar dat is eigenlijk niet zo...haha. Het is een "Pakhuis" op het Land van Dico, kavel 90 voor de liefhebber, het meest rechtse huis in het plaatje. Super veel zin in en we hebben ook een hele mooie keuken uitgezocht! Hopelijk is het klaar voor deze zomer, maar dat weten we natuurlijk pas als het (bijna) af is. Het was wel een beetje jammer dat we ons eigen huis al moesten verkopen en daardoor dus tijdelijk dakloos werden... Het leven op de straat is toch wel hard... Oh nee, wacht, gelukkig heb ik de liefste moeder en stiefvader van de hele wereld en mogen wij bij hen blijven! Daar zijn we nu dus al vanaf eind september. Voordeel was dat we nu wel met elkaar Sinterklaas en Kerst konden vieren, want wij zijn nu 1 gezin. Tot 16 februari blijven we hier. Daarna gaan we naar een vakantiehuisje op De Pier, waar we hopelijk kunnen blijven tot het af is.

En nu?

Ja, dat is een goede vraag! Wie zal het zeggen? Net als iedereen zijn we wel een beetje klaar met COVID'19, maar ja, zo lang het nog niet klaar is met ons zullen we beperkingen blijven houden. Daar slaan we ons zo goed mogelijk doorheen. Vanaf gisteravond niet meer naar buiten na 21:00 uur. Hahahaha, de laatste tijd ben ik dat toch zelden, dus ik vind dat nog de minst vervelende maatregel.

Wij kijken er vooral naar uit dat de kinderen weer lekker kunnen gaan sporten (had ik nog niet verteld: Spyker-rugby, Zoe-volleybal en Liz-Scouting) en dat iedereen naar school en het werk kan. Een feestje zou leuk zijn, maar vakantie nog leuker. Wat dat betreft: we hebben dus vooral veel leuks om naar uit te kijken!

En ik denk dat ik het hier maar bij laat, want ik heb nu wel de oren van je hoofd gekletst en ik ben onder de indruk dat je er nog steeds bent. Als altijd, bedankt daarvoor! Enne....kijk ook eventjes naar mijn fotoproject van vorig jaar, het is heel cool geworden.
Hier het filmpje, maar alle losse foto's staan er natuurlijk ook op. Wat is jouw favoriet? Ik kan namelijk niet kiezen....

Groetjes van Brechje

Klik hier om ons een mailtje te sturen.

Nieuw ZeelandNederlandUpper HuttUden
Aantal
inwoners
4.692.70017.018.41043.20041.496
Oppervlakte (km^2)275.04241.54354068
VlagNieuw ZeelandNederlandUpper HuttUden

© Brechje Kroezen